e actuele constructie van het kasteel lijkt te dateren uit de XVI-de eeuw; men gaat er van uit dat de oude XV-de eeuwse constructie
op identieke wijze nagebouwd is. De werkzaamheden worden voortgezet tot in de XVII-de eeuw. De bouw is rechthoekig. Aan de oostzijde van het hoofdgebouw ziet U twee
grote ronde torens en aan de andere zijde twee vooruitspringende torentjes. Het kasteel heeft haar haakbussen weten te behouden. Rondom het gebouw is een galerij te zien.
Het uit vier delen bestaande dak is bedekt met platte dakpannen en wordt gesteund door een opmerkenswaardige dakstoel die in 1860 geclassificeerd is als historisch monument.
Er zijn 4 verdiepingen: de kelders waarvan één als keuken is ingericht, de begane grond waarvan de grote ruimte een prachtige vloer van gestampte aarde heeft en twee
verdiepingen die met elkaar in verbinding staan door een monumentale trap met overloop. De kapel met de familiale grafkelder is in 1825 gebouwd. |
 |
|
 et kasteel ligt verstopt achter een heuvel en kijkt uit over de vlakte. Op de beboste
heuvel kunnen de reebokken en wilde zwijnen in alle rust leven. Al vanaf de Romeinse tijd is deze plek geliefd. Men vindt er resten van hypocausten, een reservoir en
enkele onderaardse schuilplekken. Op een zekere dag kwam een monnik, d'Astier genaamd, in een grot wonen en in de XI-de eeuw werd niet ver hier vandaan een
benedictijns klooster opgericht. Als grensgebied is de Perigord herhaaldelijk verwoest als gevolg van de vele oorlogen tussen de koning van Engeland en de koning
van Frankrijk. Deze geschillen vonden plaats tot aan de XVI-de eeuw.
In 1550 woonde Bertrand de la Porte, de bouwmeester van het kasteel er in vrede;
echter in 1591, tijdens de godsdienstoorlog, werd Puyferrat belegerd door de protestanten. Op dappere wijze heroverde Bertrand de la Porte het kasteel hetzelfde
jaar nog. In 1595 trouwt zijn zoon Charles met Louise de Grimoard. Zij krijgen een zoon, Jean genaamd. Zijn achter-achter kleinzoon, Jean-Jacques wordt op
Puyferrat geboren in 1749. Hij huwt Marie-Anne-Agathe de Lee, de dochter van een kolonist van Martinique. Hun fortuin: de grondstukken rond Puyferrat en
grond op Martinique.
|
p 22 februari 1792 scheept Jean-Jacques met vrouw en kinderen in op het schip "De Grote Aarde". Na een bewogen reis komt het schip
op 12 april aan in de haven van La Trinité, op Martinique. Ze zijn gezond en wel gearriveerd. Vanaf zijn vertrek uit de Perigord beschouwd als emigrant, worden de bezittingen
van Jean-Jacques in bewaring genomen. Omdat Martinique Frans is, worden zijn goederen al snel terug gegeven. Het enige waartoe hij verplicht is, is het elke drie maanden
opsturen van een woonvergunning naar de Raad van het Bewind in Perigueux. Nadat het eiland door de Engelsen wordt bezet, is het niet langer mogelijk de raad dit certificaat
te doen toekomen en wordt Puyferrat in 1794 nationaal eigendom. Het kasteel wordt leeg gehaald en het meubilair wordt verkocht.
In 1803 komen kasteel en grond in handen van de familie de Sérigny. In 1824 is het Paul-François Dupont die het domein overneemt. De nakomelingen van Jean-Jacques
de la Porte vragen tevergeefs om herstel. Aan het begin van de XX-de eeuw krijgt de familie Maréchal de bezienswaardigheid in haar bezit en blijft er wonen tot 1960. Als
overtuigde royalisten corresponderen ze met de Bourbons de Parme uit Sicilië, Portugal en Frankrijk. Op dit moment is het bezit eigendom van een familie uit Montpon-Mussidan.
|
|
 |
|
Bezichtiging onder begeleiding van de eigenaar
Duur van de bezichtiging: 45 minuten
Volwassenen : 5 euro
gratis t/m 16 jaar
Openingstijden :
juli, augustus en september: dinsdag/woensdag/donderdag/vrijdag: 10 u tot 12 u en 14 u tot 18 u
(weekend op reservering)
oktober tot juni: alleen op reservering
Huur van zalen voor huwelijken, recepties, vergaderingen (tot 120 personen)
graag contact met ons opnemen
Indien U het leuk vindt enige dagen in de regio te verblijven,
biedt het Kasteel Puyferrat eveneens
kamers en Table d' Hôtes (eten bij de gastvrouw en -heer)
(klik hier voor meer informatie)
|
|
|
|
